← location

Ceruleafort

Ceruleafort — warowny zamek na półwyspie Narrow Cape (Wąskim Przylądku), serce małego, lecz bogatego solą lenna. Był ostatnio kością niezgody świeżej wojny między Dravinslaggiem a Imperium Alastrii: wyspiarskie mocarstwo próbowało zdobyć tu swój pierwszy przyczółek na stałym lądzie — nie szturmem, lecz przez małżeństwo i prawo dziedziczenia. Dziś, po rozejmie sprzed ~3 lat, zamek trzyma Alastria, lecz Dravinslagg wciąż rości go sobie.

Podstawowe informacje

Położenie: półwysep Narrow Cape, zachodnie wybrzeże (między rdzeniem Alastrii a zimnym morzem Dravinslaggu)
Bogactwo: sól — surowiec strategiczny (konserwacja żywności, prowiant flot, handel)
Status: od ~3 lat pod kontrolą Alastrii; rozejm zamroził wojnę, nie spór
Sporna władza: Alastria de facto; baronowa Sigrún (dziedziczka) de iure — wedle Dravinslaggu

Sól i Narrow Cape

Wąski, smagany wiatrem przylądek nie wyglądałby na skarb — gdyby nie sól. Wokół Ceruleafort leży garść wsi warzelniczych, które od pokoleń odparowują morską wodę i wyrąbują sól z nadmorskich pokładów. W świecie bez mrozu‑na‑zawołanie sól to bogactwo i władza: konserwuje ryby i mięso, żywi floty i armie w polu, i sprzedaje się ją na wagę monety. Kto trzyma Ceruleafort, ten trzyma spiżarnię i sakiewkę pół wybrzeża.

Spór o dziedzictwo

Zamek i sól należały do rodu barona Aldrica Ceruleaf, pana przylądka. Władcy Dravinslaggu zagrali sprytnie i cierpliwie: wyspiarska księżniczka, Sigrún z rodu Velgard, wyszła za starego barona. Gdy Aldric zmarł bezdzietnie, prawo dziedziczenia wskazało jego żonę — a wraz z nią Dravinslagg zyskał legalny pretekst do solnych ziem i upragniony most na kontynent.

Wojna i rozejm

Dla Dravinslaggu — morskiego imperium ośmiu wysp — Ceruleafort miał być pierwszą stopą floty na stałym lądzie. Dla Alastrii obca potęga sadowiąca się na jej zachodnim wybrzeżu (i to na solnym bogactwie) była nie do przyjęcia. Wybuchła wojna. Wyspiarze, mocni na morzu, na lądzie nie utrzymali jednak rubieży: ~3 lata temu Alastria odbiła Ceruleafort i zepchnęła Dravinslagg z powrotem do morza. Podpisano rozejm — kruchy, bo sporu o dziedzictwo nie rozstrzygnął.

Dziś

Alastriański garnizon trzyma zamek, a Kuratorium i dwór ciągną zyski z soli. Baronowa Sigrún — odsunięta, lecz nie uznająca rozejmu za koniec — pozostaje żywym roszczeniem Dravinslaggu do przylądka. Obie strony pilnują linii i czekają: dość iskry, by wojna o sól wróciła.

Ostatnia aktualizacja: 24 czerwca 2026