GAIA

Imperium Alastrii

Imperium Alastrii – największe i najpotężniejsze państwo znanego świata Arebas, powstałe po klęsce Vecny w Bitwie o Górę Arkane i nazwane na cześć księcia koronnego Alastora — następcy tronu, który zgładził Vecnę i sam poległ, przerywając rytuał Zaćmienia. Imperium uważa się za bezpośredniego spadkobiercę Przymierza Świtu i strażnika cywilizacji przed powrotem mroku. Jego historię liczy się we własnej rachubie, w której V Era określana jest mianem Nowej Ery (N.E.).

Podstawowe informacje

Ustrój: imperium dziedziczne
Stolica: Radiance (w rdzennym regionie Alastria)
Dominująca religia: kult Avona, Pierwszego Brzasku
Charakter: wielorasowy, scentralizowany, militarnie silny
Dewiza: „Świt nie pyta o pozwolenie."

Powstanie

Imperium narodziło się z Przymierza Świtu — sojuszu ras, który pod wodzą księcia koronnego Alastora — następcy tronu — pokonał Vecnę. Po śmierci Alastora jego towarzysze broni odmówili rozpadu koalicji i ogłosili powstanie jednego państwa, które miało już nigdy nie pozwolić, by świat stanął samotnie wobec arcylisza.

Nazwano je Imperium Alastrii, a poległy książę koronny stał się jego założycielskim świętym i symbolem.

Geografia i podział

Imperium obejmuje rdzenne ziemie centralnego Arebas oraz liczne marchie i lenna.

Region rdzenny — Alastria

Serce państwa, gęsto zaludnione i bogate. Należą do niego m.in.:

Marchie pograniczne — Lands of Doramak

Pas warowni i miast-twierdz osłaniający imperium od strony ziem nawiedzanych przez nieumarłych:

Doktryna obronna

Imperium zbudowało swoją tożsamość wokół jednego zadania: niedopuszczenia do drugiego Zaćmienia. Stąd:

Prawo magiczne — cechy Kuratorium

Imperium pamięta, czym kończy się magia bez nadzoru — Zaćmieniem. Dlatego na jego ziemiach magia ponad powszednią wymaga pozwolenia, nadawanego po egzaminie przez Kuratorium Sztuk Arkanicznych (główna siedziba: Tor Illuminaris w Radiance; filie w miastach granicznych, m.in. Millerlet Landing).

Cechę wypala się w noszonym jawnie sygnecie-plombie; każdy egzamin kończy dobrowolna przysięga odpowiedzialności — składana wedle obyczaju przed obliczem Avona, Stróża Przysięgi. Rzucanie magii ponad cechę to „magia dzika": grzywna, konfiskata fokusów, a przy recydywie proces. Patrole kuratorskie noszą lampy probiercze, wyczuwające echo zaklęć ponad stopień.

Złośliwi cytują przy tym dewizę imperium: „Świt nie pyta o pozwolenie" — ale o magów, jak widać, pyta.

Kryzys Nowej Ery

Mimo potęgi imperium słabnie na obrzeżach. Upadek Coalslate w 110 N.E. oraz utrata bariery chroniącej przed nieumarłymi obnażyły, że linia obrony pęka. Kolejne marchie meldują o rosnącej fali nieumarłych, a dwór w Alastrii zdaje się tego nie dostrzegać lub bagatelizować.

W połączeniu z powrotem Vecny tworzy to obraz potęgi, która wciąż wygląda na niewzruszoną — ale od środka zaczyna pękać.

Relacje z innymi państwami